Έφτασε πάλι αυτή η εποχή, που ο κόσμος γεμίζει αγάπη, ζεστασιά και καλοσύνη! Που τα παιδάκια ξεχύνονται στους δρόμους να πουν τα κάλαντα και να γεμίσουν τα σπίτια χαρούμενες μελωδίες! Που χαρίζουμε δώρα μεταξύ μας, προκειμένου να νιώσουμε την ικανοποίηση και τη χαρά της προσφοράς! Που η κουζίνα της μαμάς και της γιαγιάς παράγει τις υπέρτατες μυρωδιές των γλυκών και το τραπέζι γίνεται γιορτινό. γεμάτο θεσπέσια εδέσματα, καλό κρασί και πάνω απ’όλα αγαπημένους φίλους και συγγενείς!

Κι όποτε έρχεται αυτή η εποχή, θυμάμαι όλο νοσταλγία την έκκληση αγάπης ενός φιλάθλου προς τον αγαπημένο στρουμπουλό άγιο… “Άγιε-Βασίλη… ο ΜΠΑΟΚ γιατί δε παίρνει πρωτάθλημα; Ε; Είναι τυχαίο, ερυθρόλευκε Άγιε-Βασίλη; Εμείς δε θέλουμε ρε Άγιο Βασίλη! Έχουμε Άγιο Δημήτρη, ρε!”

Και δεν ξεχνάμε φυσικά τα γράμματα που γράψαμε όλοι σαν πιτσιρίκια στον μπισκοτοφαγά κουβαλιτή των Χριστουγέννων! Ιδού ένα σύγχρoνο δείγμα…